نمی دونم چرا اینقدر حساس شدم .خوب حتما متوجه شدین که کامنتدونی رو بستم . همین جا از الی جون معذرت می خوام که این طوری مهمون نوازی کردم .
نمی دونم چه چیزی باعث میشه کسی خودشو بالاتر از اون یکی ببینه و یهو این حس بهش دست بده که می تونه بهش توهین کنه .در مورد پست محکومیت کامنتی داشتم .همون طور که می دونید من دانشگاه آزاد درس می خونم .الان داره تموم میشه ولی بهمین خاطر کلی اذیت شدم .تو خوانواده ما تنها کسی هستم به قول خودشون تن به این ذلت دادم . آخه همه بی اقراق کمتر از شریف نمی رن حالا بعضی هاشونم تهران . اما من اون زمان با توجه به شرایط روحیم که خیلی تحت فشار بودم (فکر می کردم چی میشه اگه یه سال دیگم پشت کنکور بمونم ) رفتم دانشگاه آزاد . اون جوری که همه می گفتن نبود میشه گفت در حد متوسط خوب ناسلامتی توی تهران بود .اما من از همون اول رو این موضوع حساس بودم تو هر جمعی می نشیتم انگار یه جا درس خوندم که مدرک رو به ازای آدامس به آدم میدن . کسی تو بحث هاش منو شریک نمی کرد .تا اینکه خودمو بهشون ثابت کردم بهشون فهموندم اینکه اونا دارن جای بهتری تحصیل می کنن باعث برتری اونا نسبت به من نیست .منم می تونم پیشرفت کنم می تونم حتی از اونام جلوتر باشم .ببخشد که تو ضیحات زیادی دادم .اما خوندن اون کامنت منو خیلی افسرده کرد .یه ناشناس بود نمی دونم چرا یهو حرفای دوستم سحر برام تداعی شد .اونم خودشو بالا می دونست .تو حرفاش نیش بود .تا حالا دقت کردید کسی که کمبود داره مشغول آزار دیگرانه ؟ از حرفاش نگم بهتره ولی خانم یآقای ناشناس از اینکه تو جای درس می خونم که از ۷ دولت آزاده با ینکه سر این موضوع خیلی آسیب دیدم اما افتخار می کنم .چون اونجا کسی کسی رو اگرم تو درسی کم بیاره مسخره نمی کنه .شاید یه موقع امتحان مسخره کنکور باعث شد تو بهترین جا درس بخونی و الان بهترین نقطه دنیا تحصیلاتتو ادامه بدی .ولی اونقدر کوچیکی که پشت عنوانت خودتو قایم کردی . خدا شفات بده . نمی دونم تو این هفته چرا همه کمر بستن منو آزار بدن به خودم گفتم بهتر در دنیا رو رو به خودم ببندم .ولی از خود صبح دنیا در رو بهم باز کرد اونم به زور . برنامه ریختم کلی اتاق مرتب کردم .یه سری مطلب نوشتم .یکمی از درسای که باید بخونم رو خوندم .تازه افطارم درست کردم . از دوستای عزیزم معذرت می خوام اما ازاین به بعد نظر خواهی رو تاییدی می کنم . سر سفره افطار منو از یاد نبرین در مورد انتخاب واحدم خیلی دعام کنین .
باز می گردن با دست تهی
نه پرستویی با من نه خدایی نو
نه سبویی آواز
دست هایم خالی ست
هیچ صحرایی این گونه سترون ایا
خواب دیده ست کسی ؟
گاه می گویم
غم این نیست که دستانم خالی ست
کاسه ی چشم لبریز رهایی هاست
پ .ن : پست محکومیت رو حذف کردم 
نه شوخی می کنم کلا هدفمند تر پیش می رم .چند روز پیش با محبوب خرف می زدم می گفت یه چیزی بگم ناراحت نمی شی گفتم نه بگو .گفت سحر می گه که اشتباه کردی اون آقا رو از دست دادی هنوز دوستت داره پیغام می ده .خیلی برام جالبه که دوستم یه لحظه در مورد اعتقاد و نظر من فکر نمی کنه و کاملا حق رو به اون می ده حالا خوبه قبلا سایه همو با تیر می زدن الان شدن محرم اسرار .منم گفتم حتی یه لحظه هم پشیمون نیستم از تصمیمم مثل این که این ماجرا ول کن ما نیست .شبشم خواب دیدم رفتم توی یه خونه خیلی شیکی پر از نو یه عالمه ماشین با کلاسم اونجا بود یهو دیدم صاحب شون اون آقا هست منم داشتم فرار می کردم که مثل همیشه با اعتماد بنفس گفت می تونی برگردی فرصت می دم بهت می دونم که شیمون شدی
ای خدا چرا همه می خوان بهم بگن پشیمونم .بابا من تازه دارم لذت می برم تازه می فهمم چه قدر کدکانه تصمیم گرفته بودم خدا دوستم داشته ها دهههااااا
.خیلی برام جالب بود که یکی از دوستام با چنان عنادی اومد تو امام زاده نشست و رفت می گفت من اعتقاد ندارم این مسخره بازی ها چیه .منم راستش قدیما تو دبیرستان معتقد این مدلی نبودم اما بعد از یه مدت خیلی آرومم می کنه این جاها یکی امام زاده صالح یکی حرم امام رضا 
.بعدم رفتیم ناهار بیرون .بعدم رفتیم کاخ سعد آباد ای راه رفتیم آی راه رفتیم
.روهم ۴ تا موزشو دیدیم .من از مینیاتورهای فرشچیان خیلی خوشم اومد
.کلی تو طبیعتشم لذت بردیم .آخراش دیگه همه پاهامون درد می کرد یه مسیرایی ماشین بود یعنی یه سری می نی باس بود مجانی 
.یه قطار باحال بود مثل مال شهر بازی اما نفری ۱۰۰۰ می گرفت دور کاخ می گردوند 
.چنتا کاخم راهمون ندادن آخه داشتن فیلم می ساختن 
. آخرشم از در دربند اومدیم بیرون رفتیم دوباره تجریش . با اون ۲ تا دوستم خداحافظی کردیم .بعدم با مونا رفتیم تویه مغازه به هوای شمع خریدن کلی چیزای دیگه خریدیم کلی کیف کردم
.
.دیشب خواهری اومد هی از رشته ارشد گفت و از تصمیم پرسید منم نمی دونم چرا تا حرفش میشه یاد کنکور میوفتم
آی گریه کردم آی آشفته شدم بعدم اومدم با دوستم محبوب یکم چتیدم .کلی حرف زدیم اون رشته می خونه که من احتمالا می خوام انتخابش کنم .
.شانس من همون شبم یه نامزدی دعوتیم که من نمی تونم برم.
. خواهش می کنم براشون دعا کنین. 
افغانستانم از ما جلوترهههههههههههههه